saçmalamak için artık çok geçti.kara kartallar geçiyordu Alsancak'ın şarap ve sidik kokulu ara sokaklarından.Denize ulaşana kadar çok tehlike atlattım.zaman adeta sandalyesinde oturmuş bana sırıtıyordu,kıçını tekmelemek istedim ama vaktim yoktu.
(zaman sallanan sandalyesinde oturmuş,öne arkaya gidip geliyor.gidip gelmek öyle tahmin ettiğiniz gidip gelmek değil.suratında gıcık bir ifade,seni çileden çıkartabilmek için kendini çileden çıkarıyor.daha ne olabilir ki...uğraşıp didinen salak zaman,benimle uğraşmaya odaklanmışken dikkatini kaybeder ve dandik sandalyesinden düşer.bundan sonrası çok kolaydır)
zaman engelini kaldırmayı başardığım anda(tamamen ego tatminidir.ben yaptım,sandalye kırılmaya yüz tutmamıştı kesinlikle zamanın suçu değil.evet evet ben yaptım!)koşmaya başladım.(her maç olduğunda terleyip zayıflayacaksam paranın ve yemeğin ne anlamı var...)saçmasapan düşüncelere yeniden dalmıştım.artık kulağımdaki kulaklık,beynimle birebir temas halindeydi.kendimi kaybetmiş koşarken,birden müzik yavaşladı.hızımı alamayan ben,köşedeki kasabın duvarına çarpıp düştüm.müzik hala devam ediyordu...kendime geldim ve ayağa kalktım.enerjiye ihtiyacım vardı.markete girip energy drink almaya karar verdim.(reklamsız.)bakkala girdip içecekleri görünce bakmamın yeterli olduğunu düşünüp on kuruşluk sakızlardan aldım.(şekerli dedikleri sakız on dakika kadar dayanıp şekersiz sakız haline dönüşür.tek getirisi veya götürüsü su içmek istememle elli kuruşa daha bay bay dememdi.ama baymadı...)artık bakkaldan çıkmıştım.sağa dönüp kordonda devam ettim.denizin kokusunu şimdiden almıştım.tek isteğim karşıya geçip deniz kenarına oturmaktı.birden ilerden gelen korna sesi kulaklıklarımın verdiği yetersiz sesi bastırdı.gelen bir konvoydu.iki gerizekalı hayatlarını birleştirmek denilen o şeyden yapmışlardı.hemen çıkarımı göz önünde bulundurarak önlerine atlayıp para koparmayı düşündüm.(beş liradan az olursa lastiklerini patlatırım)gözümü hırs bürümüştü...kendimi arabanın önüne attım.hırsımdan hızımı alamamış olduğumu tam da o sırada anladım.Tanrım!resmen arabaya çarpmıştım.Gözlerimi kapatıp sivri zekamla olabilecekleri düşündüm.(birazdan bu araba beni savuracak ve arkadaki arabaya çarpacağım,sonra o da beni savuracak ve ve ve...)düşünmenin anlamsız olacağını anlayınca bağrınmaya başladım.içimden geldiği gibi çığlık attım.(aklımdaki film şeritlerinden işime yaramayanları kesip attım.)artık canım acımıyordu,hatta denize ulaşamadığım için üzülemiyordum.yerde yatan şekilsiz kanlı manlı bedenime bakıp kendimle bile taş.ak geçtim.(gittiğim yerden haber ederim,kalın sağlıcakla...)
Monday, June 1, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment